Toen de landing inzette begon een kind voor mij in het vliegtuig zo verswchrikkelijk hard te huilen dat ik er bijna begrip voor kreeg als het vliegtuig zou neerstorten. Dan was iedereen in ieder geval van het gekrijs verlost.
Het was een kutkind, maar huilde vermoedelijk terecht omdat zijn ouders geen idee hadden dat hij vreselijke oorpijn had van het landen. Kutklind met kutouders dus. Waren we met het neerstorten ook meteen verlost van die vader en moeder.
En van mij en mijn vader. Dat zou dan weer jammer zijn omdat we ons voorbeeldig hadden gedragen in het vliegtuig.
