Flatlife

Erg de moeite waard om helemaal te kijken:

Leuk

Als u naar rechts kijkt…

Deze zomer ga ik even ophouden met mijn weblog. Ik “concentreer” me even op mijn Twitter-account (niet dat daar veel concentratie voor nodig is) en die kunt u dus in de rechterkolom volgen. Mocht ik een inval hebben die meer dan 140 tekens bevat, dan ziet u hierboven wel weer wat verschijnen. Maar reken er maar even niet op.

Prettige zomer iedereen.

Going down

Toen de landing inzette begon een kind voor mij in het vliegtuig zo verswchrikkelijk hard te huilen dat ik er bijna begrip voor kreeg als het vliegtuig zou neerstorten. Dan was iedereen in ieder geval van het gekrijs verlost.

Het was een kutkind, maar huilde vermoedelijk terecht omdat zijn ouders geen idee hadden dat hij vreselijke oorpijn had van het landen. Kutklind met kutouders dus. Waren we met het neerstorten ook meteen verlost van die vader en moeder.

En van mij en mijn vader. Dat zou dan weer jammer zijn omdat we ons voorbeeldig hadden gedragen in het vliegtuig.

VakantieStan 10

Echte jaren zeventigmuziek. Punkinvloeden zijn duidelijk aanwezig. Maar ik val vooral voor de hook: de gitaardreun door het grootste deel van het nummer. Hooks zorgen ervoor dat je vijftig keer naar een nummer kan luisteren zonder dat het vervelend wordt. Maar na honderd keer komt elk nummer je de keel uit. Echt waar. Liedjes van Whitney Houston geven je overigens al na de eerste vier akkoorden braakneigingen.

2 4 6 8 Motorway van de Tom Robinson Band heb ik een paar jaar geleden herondekt via De Pré History, een VRT-programma van Guy De Pré, waarin hij het nieuws uit de jaren zeventig en tachtig, telkens een jaar per aflevering, liet zien met als soundtrack de meestal iets minder grote, maar niet minder mooie, hits uit die tijd.

VakantieStan 9

Heel veel mensen vinden Sting een zweverige sukkel. Ik vind dat hij heel veel mooie liedjes heeft geschreven en dat hij in zijn privéleven vast een zweverige sukkel is. Doet me niks. Mad About You is vooral mooi gearrangeerd.

Mad About You – Sting

VakantieStan 8

Wel waar, zanger van 10CC. Je bent wel in love. Geef maar toe.

VakantieStan 7

Crime of the Century van Supertramp is jarenlang door mensen die een geluiddstudio hadden gebouwd, gebruikt om de geluidskwaliteit van die studio te optimaliseren. Zo goed was in ieder geval de kwaliteit van de opnames. De liedjes vond ik ook wel leuk en ik had geen geluidsstudio thuis, dus ik luisterde maar naar de plaat. Veel puberkwellingen. En laat ik toen net puber geweest zijn.

Rudy – Supertramp

VakantieStan 6

Eigenlijk vond ik maar twee nummers op Reading, Writing and Arythmetic van The Sundays goed, maar dan meteen wel heel erg goed. Gitaarbandje pur sang. Mooie lichte stem.

Here’s where the story ends – The Sundays

VakantieStan 5

Met doorrookte en doorspoten stem toch een bijzonder lied zingen. Zie ook Amy Winehouse (al vind ik dat alweer een stuk zelfdestructiever dan Marianne Faithful ooit is geweest).

The Ballad of Lucy Jordan – Marianne Faithful